Psychoterapia Szczecin

Terapia dĽwiękiem

Rozwój osobisty
Joga dla pań

Być asertywnym

Asertywność to umiejętność pełnego wyrażania siebie w kontaktach z innymi ludźmi bez naruszania ich praw. To umiejętność otwartego wyrażania myśli, przekonań i uczuć, ale bez lekceważenia uczuć i poglądów swoich rozmówców. Dla wielu z nas przyjęcie postawy asertywnej w kontaktach z domownikami, przełożonym i współpracownikami jest bardzo trudne. Nie potrafimy powiedzieć "nie", jasno i wyraźnie sprecyzować własnego stanowiska, a w sytuacjach konfliktowych stać nas tylko na destrukcyjną krytykę wobec siebie i innych. Okazuje się, że asertywności można się nauczyć. Jest to umiejętność dostępna dla każdego pod warunkiem, że zechce wziąć odpowiedzialność za siebie i dokonać zmian w swoim postępowaniu.

Każdemu się opłaci być asertywnym, są jednak sytuacje, w których ta umiejętność jest szczególnie potrzebna. Mam na myśli sy-tuacje, w jakich znajdują się rodzice, wychowujący swoje pociechy, nauczyciele, współpracujący z liczną grupą uczniów, przełożeni i pod-władnymi w zakładach pracy. Warto zdać sobie sprawę z tego, że postawa asertywna wyraża zdrowe stosunki między ludźmi.

Chcąc się przekonać, czy nasze zachowanie cechuje asertywność, powinniśmy baczniej przyglądać się własnym reakcjom w różnych sytuacjach, a szczególnie w sytuacjach konfliktowych. Kiedy pojawia się różnica w pragnieniach, potrzebach i opiniach twoich i drugiej osoby, jak się zachowujesz? Czy lekceważysz własne potrzeby, aby zadowolić innych? Czy odwrotnie, zmuszasz podwładnych, własne dzieci i uczniów do bezkrytycznego podporządkowania się twoim poleceniom? Czy uważasz, że jedynym warunkiem poprawnych stosun-ków międzyludzkich są zakazy, nakazy i posłuszeństwo?

Bywa tak, że w jednych sprawach jesteśmy asertywni, a w innych nie. Niekiedy nasze poczucie własnej wartości jest zakłócone niską samooceną. Jak objawia się niska samoocena? Sprawdź, czy wypowiadasz się o sobie negatywnie? (np. Ale jestem głupi!. Nic mi się nie udaje. Ja to mam pecha!) czy doszukujesz się w sobie wad (jestem brzydka, kłótliwy ...). Czy obarczasz innych odpowiedzialnością za swoje poczynania? (np. To przez ciebie ... To przez tę pogodę ...) Sprawdź, jak bardzo twoje samopoczucie uzależnione jest od opinii innych na twój temat, jak przyjmujesz pochwały, jak przyjmujesz nagany. Niska samoocena bywa powodem braku szacunku dla siebie i innych, przyczynia się do ograniczania wolnej woli sobie i innym, jest pożywką dla rozwoju kompleksów, które mają różnorakie przyczyny. Niekiedy sięgają czasów dzieciństwa i okresu nauki szkolnej. Dobre jest je rozpoznać, chociaż niektóre kompleksy tkwią tak głęboko w podświadomości, że nie zdajemy sobie sprawy, iż są to tylko przekonania, które można zmienić, jeśli nam nie służą. Czy można pozbyć się niskiej samooceny? Oczywiście, psychoterapeuci znają wiele metod pracy nad własną asertywnością, jest także sporo literatury na ten temat. Osoby zainteresowane korzystnymi zmianami osobowości zaczną od uważnego przyjrzenia się własnym myślom. Wszyscy prowadzimy monolog wewnętrzny, który działa jak samospełniająca się przepowiednia. Jeśli wypełnimy go pozytywnymi myślami, konstruktywnymi pomysłami rozwiązania problemów, to zdecydowanie wzrośnie nasza wiara w siebie, w nasze nieograniczone możliwości, ale też wzrośnie szacunek dla uczuć i potrzeb innych. Jednak pozytywne myślenie trzeba ćwiczyć, tak jak się ćwiczy ciało. Nie trenowane mięśnie szybko wiotczeją, a umysł automatycznie wraca do wytwarzania negatywnych myśli.

W podniesieniu własnej asertywności duże znaczenie ma zaakceptowanie siebie takim, jakim się jest w tej chwili, ze wszystkimi swoimi wadami i zaletami. Na wypracowanie nowego sposobu myślenia i odczuwania potrzeba czasu. Ziarenka zasiane w ogrodzie twojego umysłu potrzebują trochę czasu, aby wykiełkować i rozwinąć się. Wiadomo przecież, że większość z nas wszystko co robi, robi najlepiej, jak potrafi, a że popełniamy błędy ... Cóż, errare humanum est. Nie błądzi tylko ten, kto nic nie robi.

Ważną umiejętnością jest obrona własnego zdania bez agresywności i przesadnej nerwowości, mówienie "nie", kiedy sytuacja rozwija się w niepożądanym przez nas kierunku. Jednakże domaganie się własnych praw wymaga nieodmawiania tych praw innym. Asertywnośc to nie agresja, zarozumialstwo i pycha, lecz zrozumienie postawy innych, wybaczanie i zachowanie własnego zdania. Postępowanie asertywne różni się także od uległosci, kiedy to pozwalamy innym wchodzić sobie na głowę, zgadzamy się na coś, co później spędza nam sen z powiek. Asertywność zakłada działanie zgodne z własnym interesem oraz stanowczą, ale łagodną obronę siebie i swoich praw.

Teoretycy asertywności podkreślają, że ta umiejętność nie jest wrodzona, że zmienia się w zależności od sytuacji. W niektórych momentach doskonale radzimy sobie z pełnym wyrażaniem siebie, w innych czujemy się zakłopotani, zawstydzeni, niepewni. Na przykład bez wahania zwracamy towar do sklepu, jeśli nam nie odpowiada, a wstydzimy się przypomnieć koledze, aby oddał nam pieniądze, które już dawno powinien był oddać. Nie sprawia nam trudności zabranie głosu przy dużym audytorium, a nie umiemy prosić znajomych, przyjaciół, członków rodziny o przysługę lub pomoc. Potrafimy otwarcie i szczerze wyrażać własne zdanie i uczucia, a nie dajemy sobie rady, gdy ktoś nas krytykuje. Dobrze jest poznać siebie i swoje umiejętności, aby w sposób świadomy kształtować własną osobowość, aby w poczuciu wnętrznej zgody wypowiedzieć zdanie: "Ja jestem w porządku i ty jesteś w porządku".

"Osoba, która ma kłopoty z wyrażaniem i obroną siebie oraz z realizacją swoich potrzeb, żyje w świecie dramatycznych epizodów. Jest to świat, w którym ludzie nie pozwalają nam, zmuszają, oskarżają nas, lekceważą, pomiatają, krzywdzą, my zaś musimy, powinniśmy, nie jesteśmy w stanie, nie mamy prawa, nie damy rady, nigdy sobie na to nie pozwolimy. Jest to świat oskarżycieli i oskarżonych. Świat nasycony obawami.

Świat człowieka asertywnego wygląda zupełnie inaczej. Jest w nim zdecydowanie mniej lęku. Znikają dawne fabuły dramatyczne. Znikają dawne problemy, do których człowiek był od lat przyzwyczajony. Przezwyciężenie problemów związanych z asertywnością oznacza dla człowieka dorosłego pokonanie pewnego etapu rozwoju. (Maria Król - Fijewska "Stanowczo, łagodnie, bez lęku" s. 102)

Psychoterapia Pomoc psychologiczna Konsultacje psychologiczne Terapia dĽwiękiem Joga dla pań Rozwój osobisty Samowiadomoć Samodoskonalenie się Poznaj samego siebie Emocje Uczucia Praca z ciałem Relaks Spełnione i zdrowe życie Rozwój potencjału i twórczych możliwoci Zwi‘zki międzyludzkie M‘dra miłoć Asertywnoć Kreatywnoć Pokochaj siebie Poczucie własnej wartoci Lęki Depresja Żałoba Samobójstwo Šwiat konfliktów Relacje rodzinne Sztuka słuchania Mowa ciała Schematy i stereotypy kulturowe Wzorce psychiczne Szczecin Zachodniopomorskie Psychoterapeuta Warsztaty rozwoju osobistego Zaburzenia lękowe nerwice Kryzysy życiowe Stres Fobie Rozwód Strata bliskiej osoby Rozwój Kobiet Psychoterapia w Szczecinie Warsztaty Rozwojowe